Η ζωή στα μάτια ενός παιδιού είναι ένα παιχνίδι. Ένα παιχνίδι που γεφυρώνει τη δική του δημιουργική φαντασία με την δημιουργική φαντασία αυτού του κόσμου. Στα μικρά παιδικά μάτια ο κόσμος παίρνει την μορφή του γονιού, με το υπόλοιπο άπειρο σύνολο να περιορίζεται σε ρόλο κομπάρσου, σαν τις σκιές σε έναν πίνακα ζωγραφικής.

Τί συμβαίνει όταν ο άπειρος σε χρόνο και χώρο κόσμος αυτός δεν έχει χρόνο για το παιδί; Τί συμβαίνει όταν η δημιουργική φαντασία του παιδιού απλώνεται να παιχνιδίσει με τον κόσμο, τον γονιό, κι ο γονιός έχει απορροφηθεί στην σκιά του;

Μία τέτοια κατάσταση μπορούμε να ψηλαφίσουμε μέσα από την αγαπημένη μας ποίηση, και φυσικά την απλοποιημένη της μορφή: την στιχουργική.

 

%

 

Ο γιος μου ήρθε στη ζωή μόλις πριν λίγες ημέρες

Ήρθε στον κόσμο αυτό όπως όλα τα παιδιά

Μα έπρεπε να προλάβω τις πτήσεις μου και να πληρώσω τους λογαριασμούς μου

Κι έτσι έμαθε να περπατά χωρίς εμένα.

Κι έμαθε να μιλά χωρίς εμένα.

Και καθώς μεγάλωνε μονολογούσε

«Θα γίνω σαν εσένα, πατέρα! Να ξέρεις, θα γίνω σαν κι εσένα!»

 

Τα παιδικά παιχνιδάκια και τα όμορφα δωράκια

Και τα γλυκά τραγουδάκια και νανουρίσματα

«Πότε γυρνάς στο σπίτι, πατέρα;»

«Δεν ξέρω πότε. Θα βρεθούμε κάποια στιγμή, γιε μου, και θα τα πούμε!»

 %

Καθώς ο γιος μου έκλεινε τα δέκα, τις προάλλες είπε

«Ευχαριστώ για την μπάλα, πατέρα. Έλα να παίξουμε!

Μπορείς να μου μάθεις να την πετώ;»

Του είπα «όχι σήμερα, γιε μου, έχω πολλά να κάνω…»

Και μου είπε «δεν πειράζει…»

Απομακρύνθηκε, αλλά το χαμόγελό του δεν έσβησε

Και μονολόγησε «Θα γίνω σαν κι εκείνον. Ναι! Θα γίνω σαν κι εκείνον!»

 

Τα παιδικά παιχνιδάκια και τα όμορφα δωράκια

Και τα γλυκά τραγουδάκια και νανουρίσματα

«Πότε γυρνάς στο σπίτι, πατέρα;»

«Δεν ξέρω πότε. Θα βρεθούμε κάποια στιγμή, γιε μου, και θα τα πούμε!»

 %

Λοιπόν, γύρισε από το κολλέγιο πριν λίγες μέρες

Άντρας πλέον, τολμώ να πώ.

«Γιε μου, είμαι περήφανος από εσένα! Μπορείς να καθίσεις λίγο μαζί μου;»

Μου έγνεψε και μου είπε χαμογελώντας

«Αυτό που θα ήθελα, πατέρα, είναι να δανειστώ τα κλειδιά του αυτοκινήτου

Θα τα πούμε μετά. Μπορώ να τα πάρω σε παρακαλώ;»

 

Τα παιδικά παιχνιδάκια και τα όμορφα δωράκια

Και τα γλυκά τραγουδάκια και νανουρίσματα

«Πότε θα γυρίσεις στο σπίτι, γιε μου;»

«Δεν ξέρω πότε. Θα βρεθούμε κάποια στιγμή, πατέρα, και θα τα πούμε!»

 %

Έχω αποσυρθεί εδώ και καιρό κι ο γιος μου ζει σε δικό του σπίτι

Του τηλεφώνησα μόλις πριν λίγες ημέρες

Του είπα «Θα ήθελα να σε δω, αν δεν υπάρχει πρόβλημα»

Μου απάντησε «Θα το ήθελα κι εγώ, πατέρα, αν μπορέσω να βρω χρόνο

Βλέπεις, η νέα μου εργασία είναι δύσκολη και το παιδί αρρώστησε

Όμως χάρηκα που τα είπαμε, πατέρα. Σίγουρα, χάρηκα που τα είπαμε!»

 %

Κι όπως έκλεισα το τηλέφωνο συνειδητοποίησα ότι

Είχε μεγαλώσει ακριβώς σαν εμένα

Το παιδί ήταν σαν εμένα!

 

Τα παιδικά παιχνιδάκια και τα όμορφα δωράκια

Και τα γλυκά τραγουδάκια και νανουρίσματα

«Πότε θα γυρίσεις στο σπίτι, γιε μου;»

«Δεν ξέρω πότε. Όμως, σίγουρα θα βρεθούμε κάποια στιγμή, πατέρα, και θα τα πούμε!»

 

 

 

* Ελεύθερη απόδοση του τραγουδιού Cats in the cradle από τον Hary Chapin

Advertisements