Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ανθρωπόμορφος ουραγκουτάγκος ο Σταυράκος…ο Σταυράκος που λέτε δεν νοιαζότανε για τίποτε άλλο πέρα από το τί θα φάει ,πως θα κοιμηθεί και πώς θα εκτονώσει την ενέργεια της πρώιμης αναπαραγωγικής διαδικασίας. Ο Σταυράκος είχε σταμπάρει μία ωραία σπηλιά, έξω από την οποία υπήρχε μία μπανανιά γεμάτη καρπούς, και μία όμορφη ανθρωπόμορφη χιμπατζίνα…τη Τζίνα.

Όλα κυλούσανε ωραία ,μέχρι που φτάσανε στο μέρος ένας γιγαντόσωμος ανθρωπόμορφος γορίλας ο Μήτρακας και ένας παμπόνηρος ανθρωπόμορφος αυστραλοπίθηκος ο Τζίμυς. Ο Μήτρακας επιβλήθηκε μέσα στη σπηλιά πετώντας το Σταυράκο απ’ έξω, ενώ ο Τζίμυς ξελόγιασε τη Τζίνα με τα κόλπα του και την παρέσυρε παραδίπλα ,κάτω από έναν καταρράχτη. Ο Σταυράκος αναγκάστηκε να φύγει και να βρει την τύχη του σε άλλα μέρη…

Περάσανε γενιές πολλές από τότε, όταν οι ανθρωπόμορφοι απόγονοι καταφέρανε να σταθούν στα 2 πόδια και να δημιουργήσουνε κοινωνίες και επιστήμες. Ο απόγονος του Σταυράκου, ο Αγαμέμνονας, είχε μία πανέμορφη γυναίκα, την απόγονο της Τζίνας, την Ελένη. Ήτανε βασιλιάδες και ζούσαν υπέροχα, ώσπου κάποια μέρα φιλοξενήσανε έναν πονηρό νεαρό, τον Πάρη, απόγονο του Τζίμυ. Ο Πάρης δεν κατάφερε να αντισταθεί στη γονιδιακή πλέον έκφραση των ενστίκτων και ξελόγιασε την Ελένη και την πήρε μαζί του στη μακρυνή Τροία. Τότε, ο Αγαμένονας γύρισε στον Αίαντα, απόγονο του Μήτρακα και του ζήτησε να τον βοηθήσει για να πάρουν πίσω την Ελένη. Ο Αίαντας όντως βοήθησε τον Αγαμέμνονα, και πήρανε την Τροία. Ο Πάρης πέθανε, ο Αίαντας κράτησε τα πολύτιμα εδάφη της Τροίας με πλούσιο εμπόριο και στρατηγική θέση και ο Αγαμέμνονας πέθανε από τη χαρά του πριν καν δει την ωραία Ελένη.

Και περάσανε γενεές 500, και ο Σταυράκος τζούνιορ έμαθε τέχνες και αθλητισμό και ιστορία και επιστήμες. Πήγε σε σχολεία και σε πανεπιστήμια και έμαθε να χρησιμοποιεί τμήματα του εγκεφάλου που δεν γνώριζε. Έμαθε τις λέξεις σεβασμός, γνώση, αγάπη, κοινωνικότητα, καθώς και χίλιες μύριες του μάθανε τα κιτάπια και οι δασκάλοι. Και γνώρισε τη Τζίνα, γυναίκα πανέμορφη και μορφωμένη και θερμή και πονετική. Ο τζούνιορ άρχισε να σκέφτεται σπίτι, οικογένεια, παιδιά κι όλα του φαινότανε όμορφα. Κι αγόρασε ένα σπίτι και βρήκε μία πολύ καλή δουλειά. Και γνώρισε τον Μήτρακα τον δικηγόρο και τον Τζίμυ τον τυχοδιώκτη. Στην πρώτη δυσκολία ο Μήτρακας του πήρε το σπίτι, του έβαλε γραμμάτια και τον ξεφτίλισε στην κοινωνία. Ο τζίμυς ο αρουραίος ξελόγιασε με τα αηδιαστικά του ψέματα την Τζίνα και την πήρε σε άγνωστο μέρος. Ο Σταύρακας, όπως και οι πρόγονοι του, πέθανε από τη λύπη του.

cainkillshisbrotherabel.jpg

Αυτή είναι, εν συντομία, η ιστορία της ανθρωπότητας. Μία ελικοειδής φανταστική ιστορία που στροβιλίζεται γύρω από τον ίδιο χρονικό άξονα αναφοράς, σε μία πορεία σπειροειδή που σχηματίζει εκθετικές στρώσεις εναπόθεσης δεδομένων. Το παραμύθι ετούτο ίσως και να εμπεριέχει πιο αντικειμενικά στοιχεία από την ιστορία που διδάσκεται κανείς στα σχολεία. Διότι, κι αν οι καιροί αλλάξανε, κι αν ο άνθρωπος έφτασε στο φεγγάρι, ένα πράγμα δεν άλλαξε: η ζωώδης τάση του ανθρωπόμορφου χιμπατζή που κρύβεται βαθιά μέσα στα κύτταρα και τις αλυσίδες των αμινοξέων, να αποκτήσει βιαίως ότι γεμίζει τις αισθήσεις του. Εκείνο που αλλάζει μόνο, είναι το όπλο που χρησιμοποιεί…και μόνο μία λέξη είναι ικανή να περιγράψει απόλυτα την έμφυτη αυτή τάση του ανθρώπου, στεγνή και ξερή….τραμπουκισμός.

Οι φωτό είναι δανεισμένες κατά σειρά εμφανίσεως από:

  • allposters.com
  • exzooberance.com
  • hellenica.de
  • mitchie.com
  • wikipedia
Advertisements